Pære

Pære er godt. Og pære kan ein ete på mangt slags vis. Men ikkje i skulen, og ikkje når det skal testast. På skulen fekk vi pærer av det harde slaget, ikkje dei melne. Dei melne er godt beskrive av Meg Ryan i "City of angels"
Dei harde pærene glir godt ned, treng ikkje kaffi, og er nok godt for tenna. Men når det smakar godt, et ein gjerne for mange. Eg gjer i alle fall det. 5 om dagen vart 5 før etefri og 5 etter, og gjerne to mellom før og etter. Dette skaper luft. Og lufta vil ut. Pæreluft kan ein ikkje sleppe ut som smygarar. Pæreluft kjem med smell hjå denne karen. Den andre testpersonen har nok meir folkeskikk enn eg, og ho hadde hyppige, korte besøk på rommet med hjarte i døra. Problemet med pære kjem når ein underviser heile dagen, det er lesing på timeplanen, 5 pærer på plass i magen, og lufta vil ut. Det kan bli flaut.
Pære duger ikkje som maulemat. Rett og slett.
Del heller ei pære i skiver, legg den på skiva med litt blåmugg ost eller ein god geitost så snakkar vi snacks. Pæremelk eller pærecultura som det og blir kalt duger forøvrig som førebyggjande mot luft om du skulle lure på det

Det vert nok nytt år før gulrota blir testa. Tassen har det flott i magen, Sprellar når eg syng, men har ikkje gitt tegn til å ville helse på omverda heilt enda. Og det er bra. Han skal bli eldst, ikkje yngst i klassa.

R

Eple

Det vart ny veke før epletesten kom seg på verdsveven. Det har seg slik at testnotata låg på jobbmaskina, og den har det best på skulen i helga. Men i dag har eg vore i Drammen og flytta litt på notata. Od sidan dei no er tilgjengelig er det berre å publisere.

Vi fikk to typar eple, Granny Smith og Red Delicious. Eller sure og søte om du vil. Eg tek dei sure fyrst. Granny Smith er definitivt ikkje min favoritt. Allereie etter tre eple har munnhola kjensla av å vera ein blaut svamp. Ru og raspete. Ikkje ulikt kjensla ein får av å ete ein pose sitrondrops på ein time. Denne kjensla slepp ikkje taket same dagen. Fjerde og femte eplet går ikkje ned utan kaffi. Eg freista med vatn, men det gjorde berre vondt verre. Eg hadde ete frukost og åt grovbrød til formiddagsmat, likevel romla magen etter tre eple. Sure eple gir deg mageromling. Noko luft blir det og. Men ingen biverknad av typen lukt.
Red Delicious er søte. Dei glir rett ned. Epla som eg åt var meir enn relativt mogne. Dei var nok meir melne enn faste. Lite mageromling, men mykje luft og lukt. Red kan kombinerast med på både vatn, kaffi og pepsi max utan at det gjer nokon skilnad. Men å sei at det er godt er å lyge. Men ikkje er det vondt heller.
Ekspertane meiner at frukt har god effekt på helsa. Så då er det vel berre å ete.
Mitt tips er likevel å bake ei eplekake av dei fem epla. Det er gjerne ikkje sunt, men det smakar i alle fall godt. I alle høve om du slenger på ein boks vaniljeis og litt sjokoladesaus.

No er alt klart for kalving. Henta barnevogna i dag. Det gliset. Han vert nok tøffaste tassen i gata. Han vert nok det.


hepp hepp og spis fint!

r

Skulefrukt

Øystein Djupedal har aldri vore min helt. Og han kjem nok aldri til å bli det. Men han skal ha tommel opp for ei sak. Skulefrukt. Det er ikkje sikkert at det er han som skal ha tommelen opp, men han får det av meg.
Eg er nett ferdig med fem veker praksis. Ungdomsskule i Drammen. Det har vore lite praksis, men mykje vikartimar. Skulefrukta til herr Djupedal er ein ting eg har lært meg å setje pris på. Det er nemleg ikkje berre elevane som nyt godt av godet. Lærarane og. På lærarrommet står det eit stort fruktfat overfylt med frukt. Vel og merke eitt slag om dagen, men det tomt vert det ikkje.

Fem om dagen er det vel Bama som reklamerer med. Eg trur tanken er fem ulike slag.
Kvardagen til ein praksislærar, eller vikarlærar, startar halvni og sluttar klokka to. Frukta kjem klokka ni. Matematikk gir meg fem timar med frisk frukt. Eller eitt stykk i timen. Eg klarer nok to i timen. Frå tid til annan er det variasjon. Då vert det servert gulrot. Frukta varierer mellom eple, pære, banan og clementin.

Det tok vel ein halv dag før eg kjende at dette gjer noko med lekamen. Einsarta kosthald er ikkje anbefalt, og det forstår eg. Eg gjer det. Frukta vert jo og ofte skylt ned med kaffi. Dette gjev meg bloggelyst. Og det er difor på sin plass med test av frukt. Kva gjer til dømes 7 stk pærer og 4 koppar kaffi på fem timar med kneet, nasa eller magen. Den som les får svar. Min medstudent, ei triveleg taus frå beste vestland er, totalt uvitande, testpanelet forutan meg.

Eple er fyrste frukt ut, men ikkje i dag. Det dreg seg nok mot helg før den forskninga vert publisert.

Om 26 dagar er det knappe 6 % sjanse for at eg vert pappa. Han må nok klare seg utan frukt eitt halvt års tid. Men kva skal ein med frukt når det er daiar å få?